Wie ben ik eigenlijk?
Waar moet ik beginnen? Er is zoveel te vertellen. Bijvoorbeeld over die keer dat ik met mijn vinger vastzat in een blikje tonijn. Of over die keer dat ik een 10+ kreeg voor mijn werkstuk over paarden. Of toen ik trouwde met de leukste man op aarde. Of… nouja, ik begin gewoon en alles wat je verder nog wilt weten kun je aan me vragen.
Ik ben Suzan Peeters. Ik werd in 1975 geboren in Mierlo, een slaperig dorp in Noord Brabant (NL). Daar ging ik ook naar de basisschool. In de kleuterklas wilde ik alleen maar knutselen, de hele dag, elke dag. De juf zei dat er ook andere dingen in het leven waren dan knutselen. Daar kon ik me niets bij voorstellen. Totdat ik in groep 3 (klas 1) mijn eerste woordje leerde. Boom. Toen wist ik het zeker, ik wilde later schrijfster worden. Maar later was nog heel ver weg dus ik ging eerst naar de HAVO.
Ik weet niet zeker meer of ik daar iets geleerd heb, maar het was er wel gezellig. Zo gezellig zelfs dat ik er na school altijd uren bleef hangen. Tijd voor huiswerk had ik dus ook nooit. Toen ik mijn diploma had gehaald moest ik weg. Ik besloot te gaan studeren voor grafisch ontwerper. Jarenlang leerde ik stoelen, lampen en borrelnotenverpakkingen ontwerpen. Toen de opleiding af was, was ik er helemaal klaar mee, met ontwerpen.
Ik ging wat rondkijken, de wereld en vooral mezelf ontdekken en toen was mijn geld op. Ergens zochten ze een ontwerper. Ik mocht komen en blijven. Ik ontwierp dingen die er nog niet waren maar die er wel dringend moesten zijn. Winkelgevels, reclameborden, logo’s. Waar je in Nederland ook door de stad loopt, je komt er zeker een paar ontwerpsels van mij tegen.
Na een paar jaar ontwerpen kreeg ik plots een oud idee. Ik wilde nog steeds schrijfster worden! Maar om kinderboekenschrijfster te worden moet je alles weten van kinderen. Dus ging ik weer leren en al gauw was ik juf. Ik ging werken op allerlei scholen in nog meerlei klassen. Ik zag gezellige, grappige, vrolijke en monsterlijke kinderen. Eén keer ben ik gillend weggerend uit de klas. Maar meestal was het gezellig en bleef ik gewoon. Dat was wel zo handig.
Omdat ik altijd tussen de kinderen zat begon er wat te kriebelen. Ik wilde kinderen die niet elke dag om half 3 werden opgehaald. Ik wilde eigen kinderen! Mijn man (jeweetwel, de leukste op aarde) vond dat een goed idee. Omdat wij alle geluk van de wereld hadden kwamen er twee geweldige dochters. Nu is het hier thuis een echte meidenclub. Mijn man mag ook bij de club anders is hij zo zielig, met zijn jongensclub. Ik ben veel thuis met mijn kleine dametjes. Maar ik heb ook tijd gemaakt om te werken. Ik ben redacteur van kinderboeken. Ik kijk dan naar de boeken van andere schrijvers en zeg dat ze dit of dat anders kunnen doen. Zo worden die boeken nog beter. En ik ben eindelijk ook zelf gaan schrijven. Dat moest er nu toch echt eens van komen!
Wat je verder nog wilt weten:
Sterrenbeeld: stier
Lievelingsdier: Kiwi, mijn eigenwijze papegaai (Abel Schnabel is overleden op 1 juli 2009)
Lievelingskleur: geel, van de zon
Hobby’s: in bad liggen en nadenken, vakantie vieren
Lievelingseten: peterselie, mijn moeders pasteitjes, witte chocolade
Mijn grote droom is: schrijfster worden en dat ben ik nu
Hier ben ik goed in: fantaseren
Hier ben ik slecht in: rijst koken, sparen
Ik heb een hekel aan: saaie dingen
Dit zou ik graag willen kunnen: skaten, maar tot nu toe val ik steeds om
Hyves
Je kunt natuurlijk ook een kijkje nemen op mijn Hyves profiel.
