
voor jou.
voor mij?
ik lees je naam op de doos.
en ook:
pas op!
pas op?
zit er gif in de doos?
lijkt me niet.
of iets dat breekt?
wie weet.
of iets dat leeft?
kan goed.
ik hoor wel wat.
Sies heeft een groot pak. Het beweegt en het maakt geluid. Wat zit er toch in?
Zoals elke ochtend is mevrouw Stoffel druk in de weer. Ze boent de stoelen en de lamp. De viskom en de cactus. De theezakjes en de druiven. Het hoofd van meneer Stoffel. Precies om tien uur schrobt ze de koekoek. Zo is het huis tiptop in orde voor als de burgemeester op bezoek komt. Die is hier nog nooit geweest, maar je weet maar nooit.
Illustraties: Milja PraagmanEen grappig verhaal met een verrassend einde dat herkenbaar is voor kinderen én ouders. Met luchtige, trefzekere illustraties.
Recensie
(De Standaard, Maart 2011)
Dit verhaal combineert alles wat een humoristisch prentenboek moet hebben. De tekst van Suzan Peeters is goed geschreven, leuk om voor te lezen, en slim opgebouwd. Net wanneer je denkt mevrouw Stoffel te kennen, komt ze toch verrassend pittig uit de hoek. De prenten van Milja Praagman zijn sprekend en grappig, en voegen ook echt iets toe aan het verhaal. Vooral de grappige climax komt tot stand dankzij haar fantasievolle en humoristische illustraties.

Er staat een grote taart in de tuin van Hap. Net als hij eraan wil beginnen, komt Schrok langs. Hij eist de taart op. Hap stelt voor om een wedstrijd te houden. Hij zegt dat hij een kip kan opeten, Schrok eet meteen het hele kippenhok op. Hap zegt dat hij een geit kan opeten, Schrok eet de hele moestuin op,... Hap hoopt dat Schrok op het einde niet meer zal kunnen, maar dat is buiten Schroks grote gulzigheid gerekend. Tot de woedende dieren Schrok verjagen...
Een fantasierijk verhaal over veel eten en opscheppen. Op de kleurrijke illustraties zijn eindeloos veel details te ontdekken.
Tim hoort mama nog op de trap.
Haar stappen op de tegels in de gang.
De piep van de deur in de huiskamer.
Een zachte dreun, de deur valt dicht.
Dan is het stil, mama is echt weg.
Tim ligt in zijn bed.
Boven.
Helemaal alleen.
Hij kijkt naar het lampje.
Veel te weinig licht voor zijn grote kamer.
De hoeken zitten nog vol donker.
Hij heeft er al zo vaak over geklaagd.
Maar mama zegt elke keer dat het goed is zo.
En dat hij niet bang hoeft te zijn.
Dat probeert Tim elke avond wel.
Maar het lukt niet zo goed.
Een speels verhaal waarin een moeder de angst van haar zoon beter leert begrijpen wanneer ze met dezelfde emotie wordt geconfronteerd.
Recensie
(NBD|Biblion, Jos Weinberg)
Dit boekje valt vooral op door de bijna twintig spannende, grappige en overvolle, paginagrote, kleurige illustraties die uitnodigen om lang naar te kijken en die het verhaal op bijzondere wijze hervertellen. Ze zijn uitgevoerd in een gemengde techniek van papiercollages, lettertypen, acryl en gouache. De tekst leest vlot en elke zin begint op een nieuwe regel. Sommige zinnen lopen door over twee regels. Een boek voor voortgezet aanvankelijk lezen waarmee de beginnende lezer, AVI-M4, volkomen serieus wordt genomen. Vanaf 7 jaar.
'Spaghetti met pepersaus' is verschenen in de verhalenbundel 'Lezen wat de poT schaft' Ik heb ook het redactiewerk voor dit boek gedaan. Als je met je muis op het boek hiernaast gaat staan zie je twee illustraties van mijn verhaal. Kijk voor meer informatie maar op de nieuws pagina.
Nina Nijlpaard bladert driftig door haar kookboek. 'Dat recept moet hier toch ergens staan!' moppert ze. Als ze bij de laatste bladzijde is, bladert ze weer terug. Vanmiddag moet ze naar de verjaardag van Kaai en ze wil graag iets lekkers voor hem meenemen. Ze weet al precies wat.
Illustraties: Monica Knaapen
Uitgeverij Zwijsen
Redactie en verhaal - 2009
ISBN 978-90-487-0497-2
Nina gaat naar de verjaardag van Kaai en wil graag iets lekkers meenemen. Ze staat uren in de keuken. Zal Kaai het lekker vinden?